• Nombre de visites :
  • 3885
  • 7/10/2013
  • Date :

O mon Dieu, accorde-moi pleine consécration à Toi

prière

   در اين مناجات (مناجات شعبانيه)مى‏خوانيم: الهى هب لي كمال الانقطاع إليك؛ و انر ابصار قلوبنا بضياء نظرها إليك، حتّى تخرق ابصار القلوب حجب النور، فتصل إلى معدن العظمة و تصير ارواحنا معلّقة بعزّ قدسك.

اين جمله الهى هب لي كمال الانقطاع إليك شايد بيانگر اين معنا باشد كه مردان آگاه الهى بايد پيش از فرارسيدن ماه مبارك رمضان خود را براى صومى كه در حقيقت انقطاع و اجتناب از لذات دنياست (و اين اجتناب به طور كامل همان انقطاع إلى اللّه مى‏باشد.) آماده و مهيا كنند.

   كمال انقطاع به اين سادگى حاصل نمى‏شود. احتياج فوق العاده به تمرين، زحمت، رياضت، استقامت و ممارست، دارد تا بتواند با تمام قوا از ما سوى اللّه منقطع گردد و به غير خداوند توجهى نداشته باشد. تمام صفات وارسته انسانى در انقطاع كامل إلى اللّه نهفته است. و اگر كسى بدان دست يافت، به سعادت بزرگى نايل شده است. ليكن با كوچكترين توجه به دنيا محال است انقطاع إلى اللّه تحقق يابد. و كسى كه بخواهد روزه ماه مبارك رمضان را با آن آدابى كه از او خواسته‏اند انجام دهد، لازم است انقطاع‏ كامل داشته باشد تا بتواند مراسم و آداب مهمانى را به جا آورد، و به مقام ميزبان تا آنجا كه ممكن است عارف گردد.

طبق فرمايش حضرت رسول اكرم (ص) (به حسب خطبه‏اى كه به آن حضرت منسوب است) همه بندگان در ماه مبارك رمضان به مهمانى خداوند تعالى دعوت شده‏اند و مهمان پروردگار خود مى‏باشند.

    آنجا كه مى‏فرمايد: ايّها الناس، إنه قد اقبل اليكم شهر اللّه ... و قد دعيتم فيه إلى ضيافة اللّه. شما در اين چند روزى كه به ماه مبارك رمضان مانده به فكر باشيد؛ خود را اصلاح كرده توجه به حق تعالى پيدا نماييد؛ از كردار و رفتار ناشايسته خود استغفار كنيد؛ اگر خداى نخواسته گناهى مرتكب شده‏ايد، قبل از ورود به ماه مبارك رمضان توبه نماييد؛ زبان را به مناجات حق تعالى عادت دهيد. مبادا در ماه مبارك رمضان از شما غيبتى، تهمتى، و خلاصه گناهى، سربزند، و در محضر ربوبى با نعم الهى و در مهمانسراى بارى تعالى آلوده به معاصى باشيد.

   Dans cette invocation, on récite: «O mon Dieu, accorde-moi pleine consécration à Toi et illumine les regards de nos cœurs par la splendeur de Ta vision, afin que les regards des cœurs transpercent les voiles de lumière, parviennent à la Source de la Grandeur et que nos esprits soient liés à la toute-puissance de Ta sainteté.»

La phrase «ô mon Dieu, donne-moi d’entièrement me consacrer à Toi» peut vouloir dire que les hommes de Dieu avisés doivent, avant même l’arrivée du mois béni de Ramadhãn, se préparer pour un jeûne qui consiste en réalité à se couper et s’abstenir des plaisirs de ce bas monde, cette abstention parfaite étant ipso facto consécration à Dieu.

   L’entière consécration ne s’obtient pas si facilement que cela. Pour pouvoir de toutes ses forces se couper de ce qui est autre que Dieu et n’y point prêter attention, il y a extraordinairement besoin d’exercice, de zèle, d’ascèse, de persévérance et de pratique. Toutes les nobles qualités humaines sont contenues dans l’entière consécration à Dieu. Si quelqu’un y parvient, il aura trouvé une immense félicité. Mais avec la moindre attention pour ce bas monde, il est impossible qu’il y ait consécration à Dieu. Celui qui entend accomplir le jeûne du mois béni de Ramadhãn de la manière qui lui est demandée doit nécessairement jouir d’une entière consécration pour pouvoir faire honneur à ses obligations d’invité et connaître autant que possible le rang de son hôte.

Comme l’a dit le plus noble Messager, Dieu le bénisse lui et les siens, d’après un prône qui lui est attribué, tous les serviteurs sont conviés durant le mois de Ramadhãn à être les invités de Dieu le Très-Haut et sont ainsi les hôtes de leur Seigneur.

   Il a dit: «O vous, les gens, voici venu le mois de Dieu […] et vous y êtes conviés à être les hôtes de Dieu.» Durant les quelques jours qui vous restent jusqu’au mois de Ramadhãn, réfléchissez. Améliorez-vous et tournez-vous vers la Réalité suprême. Demandez pardon pour vos faits et gestes indignes. Si, à Dieu ne plaise, vous avez commis quelque péché, repentez-vous-en avant de commencer le mois de Ramadhãn. Habituez votre langue à invoquer la Réalité suprême. Dieu vous garde de faire de la médisance, de porter une accusation injuste, bref de commettre quelque péché et d’être ainsi souillé par des désobéissances en présence même du Seigneur, au milieu des grâces divines et dans Sa salle de réception.

Une partie du livre "Lutter contre soi-même" de l'Imam Khomeyni 

Sources:

Imam-khomeini.com

Khatteemam.ir

Article Relatif:

L’importance du mois de Sha’bãn

  • Imprimer

    Envoyer à un ami

    Commenter (0)